سبد خرید 0

تاریخچه بلاکچین

10 / 10
از 1 کاربر
« بازگشت به لیست مقالات | چهارشنبه 12 خرداد 1400 در ساعت 17 : 1 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

تاریخچه بلاکچین

فناوری پایه و اساسی رمزارزها بلاکچین است. به کمک بلاکچین همه کاربران می‌توانند در شبکه بدون نیاز به هیچگونه اعتماد کردن، با یکدیگر به توافق برسند. 

شروع ماجرا

 ایده پشت فناوری بلاکچین در اوایل سال ۱۹۹۱ معرفی شد. زمانی که دانشمندان تحقیقاتی استوارت هابر و دبلیو اسکات استورنتا یک راه حل عملی محاسباتی برای تایم استمپ اسناد دیجیتالی ارائه دادند. آنها توضیح دادند که با این راه حل نمی توان اسناد را به روزرسانی و یا دستکاری کرد.

 این سیستم از زنجیره رمزنگاری شده از بلوک ها برای ذخیره اسناد تایم استمپ شده استفاده می‌کرد و در سال ۱۹۹۲ درخت مرکل در طراحی آن گنجانده شد و با افزودن این قابلیت که چندین سند در یک بلوک قرار بگیرد کارایی آن بیشتر شد.

با این حال این فناوری بدون استفاده باقی ماند و حق اختراع ثبت شده آن در سال ۲۰۰۴،  درست چهار سال قبل از تولد بیتکوین، لغو شد.

 

اثبات کار قابل استفاده مجدد (RPOW)

در سال ۲۰۰۴ یک دانشمند کامپیوتر و فعال حوزه رمزنگاری به نام هال فینی (هارولد

توماس فینی ) سیستمی با نام  RPOW (Reusable Proof Of Work) معرفی کرد.

 این سیستم با دریافت یک توکن اثبات کار مبتنی بر هش‌کش غیر قابل مبادله و غیر قابل تعویض کار می‌کرد و در عوض یک توکن امضا شده با RSA ایجاد می‌کرد که می‌توانست از فردی به فرد دیگر منتقل شود.

 

  روش RPOW مشکل دوبار هزینه شدن را برطرف کرد.  بدین صورت که با نگهداری و ثبت مالکیت توکن‌های ثبت‌شده روی یک سرور امن و معتبر به کاربران سراسر جهان این امکان را بدهد که صحت، راستی و درستی اطلاعات را در زمان واقعی اعتبارسنجی کنند.

  RPOW را می‌توان به عنوان نمونه اولیه و یک گام قابل توجه در تاریخ رمز ارزها دانست.

 شبکه بیتکوین

 در اواخر سال ۲۰۰۸ یک وایت پیپر (سپیدنامه) در یک لیست پستی رمزنگاری توسط یک فرد یا یک گروه با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو ارسال شد. این وایت پیپر  یک سیستم نقدی الکترونیکی غیرمتمرکز نظیر به نظیر به نام "بیتکوین" را معرفی می‌کرد.

 بر اساس الگوریتم اثبات کار هش‌کش، در شبکه بیتکوین برای ردیابی و تایید معاملات, به جای استفاده از یک سخت افزار محاسبه عملکرد معتبر مانند ‌RPOW, از یک پروتکل نظیر به نظیر غیر متمرکز استفاده شده است.

به طور خلاصه بیتکوین به وسیله ماینرهای شخصی با استفاده از سیستم اثبات کار (Proof Of Work) برای به دست آوردن پاداش استخراج می شود و سپس توسط گره‌های غیر متمرکز در شبکه تایید می‌گردد.

 بیتکوین در سوم ژانویه ۲۰۰۹ پا به عرصه وجود گذاشت در زمانی که اولین بلاک بیتکوین توسط ساتوشی ناکاموتو استخراج شد. اولین بلاک ۵۰ بیتکوین پاداش داشت. 

اولین فرد دریافت‌کننده بیت کوین هال فینی بود. او در اولین معامله بیتکوین جهان در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹، ۱۰ بیتکوین از ساتوشی ناکاموتو دریافت کرد.

 اتریوم

 در سال ۲۰۱۳ ویتالیک بوترین، برنامه‌نویس و بنیانگذار مجله بیتکوین اعلام کرد که بیتکوین برای ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز به زبان اسکریپت نویسی نیاز دارد. بعداز این که ویتالیک موافقت عمومی را به دست نیاورد، شروع به توسعه یک بلاکچین جدید مبتنی بر پلتفرم محاسباتی توزیع‌شده کرد.

اتریوم، دارای ویژگی اسکریپ نویسی به نام قراردادهای هوشمند است.

قراردادهای هوشمند برنامه‌ها یا اسکریپت‌هایی هستند که در بلاکچین اتریوم ایجاد و اجرا می‌شوند. آنها در مواردی کاربرد دارند که مثلاً بخواهیم پس از تحقق یک شرط خاص یا تعهد به یک شرط، یک تراکنش یا معامله صورت پذیرد.

قراردادهای هوشمند به زبان‌های برنامه‌نویسی خاصی نوشته شده و به صورت بایت‌کدگردآوری می‌شود و یک ماشین مجازی تورینگ-کامپلیت متمرکز به نام ماشین مجازی اتریوم (EVM) می تواند آن را بخواند و اجرا کند.

همچنین توسعه دهندگان می‌توانند برنامه‌هایی را ایجاد و منتشر نمایند که درون شبکه بلاکچین اجرا شود. این برنامه‌ها معمولاً به عنوانDAapps شناخته می‌شوند و اکنون صدها DAapps در شبکه بلاکچین در حال اجراست مانند پلت‌فرم‌های شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌های قمار و مبادلات مالی.

 رمز ارز شبکه اتریوم، اتر (Ether) نام دارد که می تواند بین حساب‌های مختلف منتقل شود و برای پرداخت هزینه‌های قدرت محاسباتی استفاده شده در هنگام اجرای قراردادهای هوشمند استفاده می‌شود.

 امروزه فناوری بلاکچین بسیار مورد توجه قرار گرفته و کاربردهای بسیار زیادی دارد که فقط به حوزه رمز ارزها محدود نمی‌شود.


 

ارسال نظر

نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :
نمایش همه
علاقه مندی ها ()